میلاد ختم المرسلین ورحمة للعالمین حضرت محمدمصطفی صلی الله علیه وآله ورییس مکتب،ششمین نور رحمت و هدایت و هشتمین اختر معصوم خاندان عصمت وطهارت حضرت امام جعفرصادق علیه السلام برمهدی فاطمه عج الله وبر همگان مبارک باد.
شرح خصوصیات اخلاق رفتار وزندگانی حضرت مهدی
میلاد ختم المرسلین ورحمة للعالمین حضرت محمدمصطفی صلی الله علیه وآله ورییس مکتب،ششمین نور رحمت و هدایت و هشتمین اختر معصوم خاندان عصمت وطهارت حضرت امام جعفرصادق علیه السلام برمهدی فاطمه عج الله وبر همگان مبارک باد.
آجَرَکَ الله(جل جلاله) یا بَقیَُّهَ الله(روحی فداک)
شهادت یازدهمین اختر تابناک آسمان ولایت وامامت حضرت امام حسن عسکری علیه آلاف التحیّة والثنا والسّلام برصاحب عزا حضرت مهدی فاطمه علیه آلاف التحیّة والثنا والسّلام
و برهمه ی شیعیان جهان تسلیت تعزیت باد.
--------------------------------------------------------------------------------------
مختصری ازمکارم اخلاق و نوادر احوال حضرت امام حسن عسکری (ع)
روایت شده که حضرت امام حسن عسکری (ع) را سپردند به نحریر و نحریر تنگ می گرفت برآن حضرت (ع) و اذیت آن حضرت (ع) را. زوجه اش با او گفت ای مرد بترس از خدا بدرستیکه تو نمی دانی که کیست در منزل تو،پس شروع کرد در بیان اوصاف حضرت امام عسکری (ع) از صلاح وعبادت و جلالت آن حضرت (ع) وگفت من می ترسم برتو از این رفتار تو با آن حضرت (ع) ،نحریر گفن به خدا سوگند که من او را در برکة السّباع میان شیران ودرندگان خواهم افکند. پس اجازه طلبید از خلیفه در این امر ،او را اجازه داد.پس آن حضرت (ع) را افکند بنزد شیران و شک نداشتند در آنکه شیران آن حضرت (ع) را خواهند خورد، پس نظر کردند در آن محل که از حال آن حضرت (ع) گیرند، دیدند آن حضرت (ع) را ایستاده نماز می خواند وحیوانات درنده در دور آن حضرت (ع) می باشند پس امر کرد که آن حضرت (ع) را بیرون آوردند وبه خانه اش برند.
و به همین دلالت باهره اشاره شده در توسل به آن حضرت (ع) در دعای یازدهم روز:
به این معنی متوسل شده به امام حسن عسکری (ع) آن آقایی که افکندند در میان درندگان پس به سلامت او را از محل درندگان بیرون آوردی، و ممتحن شد آن حضرت (ع) به دابه سرکش وحیوان چموش پس رام کردی برای سوار شدن او را.
ودر این فقره آمده که مستعین بالله لعنت الله علیه خلیفه ، استری داشت چموش و سرکش به حدی که احدی قدرت نداشت که او را لگام کند یا زین بر پشت او گذارد یا او را سوار شود ، اتفاقا ً روزی حضرت (ع) بدیدن خلیفه رفت خلیفه به آن حضرت (ع) گفت خواهش می نمایم ازشما که این استر را دهنه در دهانش کنید و غرضش آن بود که از این کار یا استر رام شود یا آنکه چموشی کند و آن حضرت (ع) را بکشد پس حضرت (ع) برخاست ودست مبارک را برکفل استر گذاشت آن حیوان عرق کرد به نحوی که عرق از او جاری شد و درنهایت آرامی و تذلل شد پس حضرت (ع) او را زین کرد ولجام بر دهنش زد وسوار گشت وقدری در منزل او راه برد ، خلیفه لعنت الله از این کار تعجب کرده استر را به آن حضرت (ع) بخشید.
شهادت هشتمین مولی وپیشوای شیعیان جهان غریب الغربا ومعین الضعفا سلطان طوس
حضرت ابا الحسن علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیّة والثنا والسّلام برهمه ی شیعیان جهان
تسلیت وتعزیت باد.
---------------------------------------------------------------------------------
درمختصری از مناقب ومکارم اخلاق حضرت امام رضا علیه آلاف التحیّة والثنا والسّلام
شیخ صدوق روایت از ابراهیم بن العبّاس که گفت هرگز ندیدم که حضرت امام رضا ع کسی را با کلام خویش
جفا کند وندیدم که هرگز کلام کسی را قطع کند
یعنی درمیان سخن او سخنی گوید تا فارغ شود از کلام خود و رد نکرد حاجت احدی را
که مقدور او بود برآورد
و هیچ گاهی درحضور کسی که با او نشسته بود پا دراز نفرمود ودر مجلس مقابل جلیس خود تکیه نمی فرمود
وهیچ وقت ندیدم که آب دهان خود را دور افکند وهیچ گاهی ندیدم او را که به یکی از موالی و غلامان خود
بد گوید وفحش دهد و هیچ وقت ندیدم که درخنده ی خود قهقه کند بلکه خنده ی او تبسم بود و چون
خلوت می فرمود وخوان طعام نزد او می نهادند ممالیک خود را تمام سرسفره می طلبید حتی دربان ومیرآخور
او و با آنها طعام میل می فرمود وعادت آن حضرت (ع) آن بود که شبها کم می خوابید و بیشتر شبها را از
اول شب تا به صبح بیدار بود و روزه بسیار می گرفت و روزه ی ۳روز از هرماه که ۵شنبه اول ماه
و۵شنبه آخرماه و۴شنبه میان ماه بود باشد از او فوت نشد و می فرمود :روزه ی این ۳روز مقابل روزه ی
دهر است و آن حضرت ع بسیار احسان می کرد وصدقه می داد درپنهانی وبیشتر صدقات او درشبهای تار بود
پس اگر کسی گمان کند که مثل آن حضرت (ع) را درفضل دیده است پس تصدیق نکنید او را.
واز محمّدبن ابی عباد منقولست که حضرت امام رضا (ع) در تابستانها بر روی حصیر می نشستند ودر
زمستان بر روی پلاس وجامه های غلیظ ودرشت می پوشیدند و چون برای مردم بیرون می آمدند
زینت می فرمودند.