صلی علی محمد یوسف زهرا آمد
می رسد این نغمه از آسمان آمده مهدی صاحب الزمان
عشق مطلق مهدی است وعده ی حق مهدی است
ولادت با سعادت جان هستی، بقاء زمان، منجي عالم، سرمستودع،
سرمكنون، مظلوم تاريخ؛ دوازدهمين اختر تابناك آسمان
ولايت و امامت حضرت حجة بن الحسن عليه السلام
بر همگان به نور و شادي باد.
طلايه دار سحرگاه نور مي آيد امير غافله ي عشق و شور مي آيد
گشوده پنجره ي نور بر زمين و زمان امام نور كه در سال نور مي آيد
امام يازدهم را به شادي و تبريك مَلَك زهَرطرفي در حضور مي آيد
زشوق تابش اين آفتاب آزادي زذره ذره سرود سرور مي آيد
پس از سه روز سفر در عوالم ملكوت زميهماني رب غفور مي آيد
زغيب يافته الواح مهدويت را كليم عالم رجعت زطور مي آيد
بُوَد كريم و همين بس كرامتش كه مدام از او عنايت و از ما قصور مي آيد
-------------------------------------------------------------------------------------------------
معصوم چهاردهم:
نام: همنام پيامبر (ص)
القاب: مهدي موعود، امام عصر، صاحب الزمان، بقية الله، حجت، قائم (عج الله)
پدر و مادر: امام حسن عسكري (ع)، حضرت نرجس خاتون (ع)
زمان تولد: ۱۵ شعبان سال ۲۵۵ ه . ق يا ۲۵۶ ه . ق
محل تولد: سامرا
غيبت صغري: از سال ۲۶۰ ه . ق تا ۳۲۹ ه . ق حدود ۷۰ سال
غيبت كبري: از سال ۳۲۹ تا زماني كه خداوند اراده فرمايد.
فرازهايي از كلام آن امام همام:
.:: پروردگارا! شيعيان ما از انوارمان و باقيمانده ي طينت ما آفريده شده اند، و ايشان بر اساس تكيه بر
محبت و ولايت ما گناهان بسياري انجام داده اند. اگر گناهانشان بين تو
وايشان مانع ايجاد كرده از آنان درگذر، ما از ايشان خشنود شده ايم.
.:: پروردگارا! مرا از ديدگان دشمنانم پوشيده دار، و بين من و دوستانم جمع فرما، وآنچه
به من وعده دادي را تحقق بخش، و مرا در زمان غيبتم، تا آنگاه
كه اجازه ي ظهور دهي حفظ فرما.
.:: بارالها! تو به من اجازه دادي كه به درگاهت دعا كرده و حاجت بطلبم، پس اي شنوا، مدحم را بشنو،
و اي رحيم، دعايم را اجابت فرما، و اي آمرزنده، از لغزشم درگذر.
در ذكر جمله اي از خصائص آن امام همام:
۱. امتياز ظل و شبح آن حضرت است در عالم اظله بين انوار ائمه عليهم السلام چنانكه نور آن حضرت
در ميان انوار ائمه عليهم السلام مانند ستاره ي درخشان بود در ميان ساير كواكب.
۲. شرافت نسب آن حضرت است چه آن حضرت داراست شرافت نسب همه ي آباء طاهرين خود را
عليه السلام كه نسبشان اشراف انساب است و اختصاص دارد به رسيدن نسبش
از طرف مادرشان به قياصره ي روم و منتهي مي شود به حضرت شمعون الصّفا وصي حضرت عيسي
عليه السلام كه منتهي مي شود به بسياري از انبياء و اوصيا عليهم السلام.
۳. بردن ۲ ملك آن جناب را در روز ولادت به سراپرده ي عرش و خطاب حق تعالي به او كه
مرحبا به تو اي بنده ي من براي نصرت دين من و اظهار امر من و مهدي عباد من،
قسم خوردم به درستيكه من به تو بگيرم وبه تو بدهم و به تو بيامرزم و الي آخر.
۴. ــــــ بيت الحمدــــــ روايت است كه از براي صاحب الامر عليه السلام خانه ايست كه او را بيت الحمد گويند
و در آن چراغي است كه روشن است از آن روز كه متولد شده تا آن روز كه
خروج كند با شمشير و خاموش نمي شود.
۵. ختم وصايت و حجت در روي زمين به آن حضرت.
۶. غيبت از روز ولادت و سپرده شدن به روح القدس و تربيت شدن در عالم نور و فضاي قدس كه هيچ
جزئي از اجزاي آن حضرت به لوث قذارت و كثافت و معاصي بني آدم و شياطين
ملوث نشده و موانست و مجالست با ملا اعلي و ارواح قدسيه.
" والبته خصائص آن حضرت بسيار بيشتر از اين است كه اين سطر را توان گنجايش آن باشد"
ادامه دارد....

