تبليغاتX
مهدیِ فاطمه
مهدیِ فاطمه
و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین

شیخ طوسی در « امالی » خود، از شیخ مفید، او از اسماعیل بن یحیی عیسی،

او از ... او عبایة بن ربعی او از  ابو ایوب انصاری روایت کرده، او گفته که:

رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم در حال مریضی خود به فاطمه علیهاالسلام فرمودند که:

( سوگند یاد می کنم به آن خدای که  جان من در دست اوست، لابّد است برای این امت

از مهدی، و به خدا سوگند یاد می کنم هرآینه او از اولاد تو است. )

مهدی موعود ج1 ص116





نوشته شده در تاریخ سه شنبه دوم خرداد 1391 توسط گدای مهدی ( عج الله )

شیخ صدوق در « امالی » از ابن متوکل، او از اسدی، او ... او از ابن نباته،

او از ابن عباس روایت کرده، او گفته که:

رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند: )

وقتی که مرا به آسمان هفتمین بردند و از آنجا به سدرة المنتهی و از

سدره به حجابهای نور بردند، خدای اعلی مرا ندا کرد که: ای محمد! تو بنده ی منی

و من پروردگار تو، پس به من

 خضوع و تذلل و عبادت نمای و به من وثوق و توکل کن. به درستی که من راضی شدم

به اینکه تو بنده و حبیب و رسول و نبی من باشی،

و به برادرت علی علیه السلام راضی گردیدم که خلیفه و باب من باشد. پس اوست حجت

خدا بر بندگان من و اوست پیشوا بر خلق من. با او دوستان از دشمنان امتیاز می یابند،

و به سبب او طایفه ی شیطان از طایفه ی من جدا می شود،

 و با او دین برپا می گردد و حدود من محفوظ می ماند و احکام مرا انفاذ می کند، و به سبب

تو و او وائمه از اولاد تو به بندگان خود رحم می کنم، و با قائم علیه السلام

زمین خود را معمور می گردانم به تسبیح و تقدیس و تهلیل و تکبیر و تمجیدی که

در روی زمین می شود، و با او زمین را از دشمنان پاک می کنم و او را با

اولیای خود میراث می کنم، و با او سخنان کفار را باطل و کلمه ی خود را بلند می گردانم،

       و با او زنده می کنم بندگان و شهرهای خود را به علم خود، برای او ظاهر می کنم خزینه ها

و ذخیره ها  را به مشیت خودم، و او را بر اسرار و ضمایر مطلع می گردانم و به اراده ی خود،

 و با ملائکه او را امداد می نمایم تا ایشان یاری او کنند در انفاذ امر من و

 اظهار نمودن دین من. این ولیّ من و مهدی بندگان من است. )

مهدی موعود ج1 ص 115/114





نوشته شده در تاریخ شنبه سی ام اردیبهشت 1391 توسط گدای مهدی ( عج الله )

شیخ صدوق در « عیون اخبار رضا » به اسناد تمیمی از امام رضا علیه السلام،

او از پدرانش روایت کرده که،

آن حضرت فرمود که: ( رسول خدا فرمود که: قیامت قیام نمی کند تا اینکه قیام نماید

قائم به حق از ما، و این در وقتی باشد که خدا او را اذن دهد در ظهور،

 هرکه تابع شود نجات یابد، هرکه تخلف کند هلاک شود. الله الله

ای بندگان خدا! نزد او بروید، هرچند راه رفتن باشد با دستها و پاها در بالای برف،

به درستی که او خلیفه ی خدا و خلیفه ی من است. (

مهدی موعود ج1 ص114





نوشته شده در تاریخ سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1391 توسط گدای مهدی ( عج الله )

الف) خبر دادن خدا و پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم به وجود و

ظهور قائم علیه اسلام از طرق خاصه و عامه

 

شیخ صدوق در « امالی » از احمد بن محمد بن اسحاق، او از ...

او از عکرمة بن عمار، او از اسحاق بن عبدالله بن ابی طلحه، او از انس بن مالک روایت کرده،

او گفته که: رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند که:

( ما بنی عبدالمطلب سادات اهل بهشتیم، که عبارت است از من و حمزه سیدالشهدا

و جعفر ذوالجناحین و علی و فاطمه و حسن و حسین و مهدی است. )

مهدی موعود ج1 ص113






نوشته شده در تاریخ شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391 توسط گدای مهدی ( عج الله )

سخن عبدالله بن عمر بن خطاب در تفضيل على(ع)

12 ـ خلف بن خليفة قال: سمعت أبا هارون العبدى قال: كنت جالساً مع ابن عمر، إِذ جاء

 نافع بن الأزرق فقال: والله إِني لأبغض علياً. قال: أبغضك الله تبغض رجلاً سابقة من سوابقه

خير من الدنيا و ما فيها.

خلف بن خليفه گفت: از ابو هارون عبدى شنيدم گفت: با ابن عمر نشسته بودم كه نافع بن ازرق

 آمد و گفت: به خدا قسم كه على را دشمن مى دارم، او گفت: خدا تو

را دشمن بدارد، كسى را دشمن مى دارى كه فضيلتى از فضايل او از دنيا و آنچه در آن است بهتر است.

13 ـ عن عكرمة عن ابن عباس قال: ما في القرآن آية: (الذين آمنوا و عملوا الصالحات)

إلاّ و علي أميرها و شريفها، و ما من أصحاب محمّد رجل إلاّ وقد عاتبه الله و ما ذكر عليّاً إلاّ بخير.

ثم قال عكرمة: إني لأعلم أنّ لعلي منقبة لو حدّثت بها لنفذت أقطار السماوات و الأرض. أو قال: الأرض.

عكرمه از ابن عباس نقل مى كند كه گفت: در قرآن آيه اى به اين تعبير «الذين آمنوا و

عملوا الصالحات = كسانى كه ايمان آورده اند و عمل صالح انجام داده اند» وجود ندارد

 مگر اينكه على امير آن و شريف آن است و از اصحاب محمد(ص) كسى نيست مگر

 اينكه خداوند او را مورد عتاب قرار داده اما على را جز به نيكى ياد نكرده است.

آنگاه عكرمه مى گويد: همانا من مى دانم كه براى على منقبتى است كه اگر آن را حديث كنم

 از اطراف آسمانها و زمين نفوذ مى كند. يا گفت: زمين.

سخن غلام عايشه در تفضيل على(ع)

14 ـ عبدالرحمان قاضي الري قال: قلت لأبي عبدالرحمان ـ مكاتب كان لعائشة ـ:

حدّثنا بمناقب علي. قال: ما أحدّثك و هي أكثر من أن تحصى.

عبدالله بن عبدالرحمان قاضى رى گفت: به ابو عبدالرحمان غلام عايشه گفتم:

از مناقب على به من حديث كن، گفت: چه حديث كنم در حالى كه آن بيشتر از آن است كه شمارش شود.

حديث مزبور در مسند مالك بن حريرث از مسند كبير نيز نقل شده است.

 ( منبع: سیمای امام علی علیه السلام در قرآن )





نوشته شده در تاریخ شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391 توسط گدای مهدی ( عج الله )

مولودیه ی حضرت زهرا سلام الله علیها

 

امشب تو بیا ای دل، کن ترک هیاهو را

رو بر در الله و، کن یاد زجان هو، را

بهر تو شدم حیران، سرگشته و سرگردان

این گو و تو و میدان، از من بستان گو، را

بر درگه او امشب، بگذرا به نام رب

چشم و رخ و گوش و لب، دست و سر و زانو، را

گر بر در او آیی، بینی به صف آرایی

زنگی و برهمایی، بودایی و هندو، را

آن گشته سخنگویش، این دیده کند سویش

وآن بسته به در مویش، وین سنبل گیسو، را

تو نیز باو پرداز، با واسطه شو دمساز

امشب تو بکار انداز، آن قدرت و نیرو را

کن واسطه زهرا را، مرضیه ی عذرا را

هان ام ابیها را، از کف مده این کو را

اندر شب میلادش، برخیز و بکن شادش

پیوسته بکن یادش، شاداب نما رو را

چون زهره ی او تابید، فرمود خدا تایید

محبوبه ی خود نامید، آن دلبر دلجو را

در بیستم جیم دو، شد مکرمتی از نو

از مادر او بشنو، وصف گل خوشبو را

هم آسیه هم حوا، هم هاجر و هم سارا

گشتند ز جان ماما، نوزاده ی زائو را

دادند باو نوزاد، کردند دلش را شاد

گفتند « مبارک باد » آن عالیه بانو را

از مرحمت داور، امشب ز صفا بنگر

بر دامن پیغمبر، آن دختر نیکو را

طاهاست دو ابرویش والشمس گل رویش

والیل دو گیسویش آن بانوی خوشخو را

ای نیره ی اعظم، وی فخر بنی آدم

خدمت نکند مریم، آن نافه ی مُشکو را

تو اصل ولی هستی، مرآت جلی هستی

هم دوش علی هستی، یاری تو کنی او را

تو زهره ی زهرایی، صدیقه ی کبرایی

انسیه ی حورایی، افشان چو کنی مو را

تو کوهی و ما کاهیم، تو نعمت و ما آهیم

از درگه تو خواهیم، پروانه ی مینو را

من راه تو می پویم، از گمشده می جویم

سربسته اگر گویم، آزردن بازو را

بر « پیروی » مضطر، امشب ز وفا بنگر

محروم مکن از در، این عبد ثنا گو را

تهران: شاعر آل محمد – حاج علی اکبر پیروی

نقل از ص148 چاپ سوم کتاب دسته گل محمدی

( منبع: زندگانی حضرت زهرا سلام الله علیها ص255/254/253 )





نوشته شده در تاریخ جمعه بیست و دوم اردیبهشت 1391 توسط گدای مهدی ( عج الله )

صفات برجسته و سيره امام زمان (ع )


صفات برجسته و خصوصيات ذاتى حضرت مهدى - سلام الله عليه - همان صفات و روحيات

 پدران گراميش ائمه طاهرين است . آن بزرگواران ، مايه رحمت و مشعل نور و هدايت زمين بودند؛

 چه آنكه خداوند متعال آنان را جهت هدايت و ارشاد خلقش ، نور آفريده و راهنما و دعوت كننده

 به طاعت و رضايت خود قرار داده است . برخى از صفات عالى و فضايل بلند آن حضرت

 به قرار ذيل است :

1 - وسعت علوم امام زمان (ع )

از امور ثابت و مسلم است كه آن حضرت از همه مردم عالمتر و درايت و احاطه آن بزرگوار

 به همه انواع و اقسام علوم و معارف ، گسترده تر است ؛ زيرا از وارثان علوم جدش رسول خدا و از

خزانه داران حكمت نبوى است .


احاطه كامل او به احكام و شرعيات دين و به شؤ ون و جوانب مختلف شريعت جد بزرگوارش

سيد پيامبران ، يكى از علوم گسترده امام منتظر (عليه السلام ) مى باشد.


ائمه اطهار (عليهم السلام ) در كلمات و بيانات خود، به علو مرتبه و مقام علمى آن حضرت

- قبل از آنكه متولد شود - اشاره نموده اند:


1 - حضرت اميرالمؤ منين (عليه السلام ) در بيان اوصاف آن حضرت مى فرمايد:


هو اوسعكم كهفا و اكثركم علما و اوصلكم رحما


((او از نظر حفاظت ، از همه شما وسيعتر و از نظر علم ، زيادتر و بيشتر از همه صله

رحم بجا مى آورد)).


2 - ((حرث ))، فرزند ((مغيره نضرى )) مى گويد: به حضرت ابا عبدالله حسين بن على

- عليهما السلام - گفتم : مهدى به چه چيزى شناخته مى شود؟ فرمود: ((به شناخت حلال و حرام

و به اينكه مردم به او نيازمندند ولى او به كسى نياز ندارد))

3 - حضرت امام محمد باقر (عليه السلام ) فرمود: ((اين امر - يعنى حكومت - از كوچكترين ما

(آل محمد صلى الله عليه و آله و سلم ) از نظر سن و جميل ترين ما از نظر ذكر مى باشد.

خداوند متعال علم را به او ارث داده و او را به خود وانگذاشته (بلكه مويد و منصور است ))).

2 - زهد امام زمان (ع )


روش و سيره ائمه اهل بيت (عليهم السلام ) در همه زمينه هاى فكرى و عملى (از جمله آنها زهد

در دنيا و كنار زدن لذايذ و خوشيهاى آن ) شبيه يكديگر است . ممكن نيست كه سيره يكى از آن

بزرگواران را بررسى نمايى مگر اينكه ببينى اعراض و روگرداندن از دنيا در زندگى آن بزرگواران

برجسته و هويداست . حضرت اميرالمؤ منين (عليه السلام ) باب مدينه علم رسول خدا،

 حقيقتا دنيا را سه طلاقه نمود كه قابل رجوع نباشد و فرزندان پاك و پاكيزه آن حضرت هم همين سيره

درخشان را پيموده اند. مجموعه اى از احاديث و روايات از ائمه اطهار (عليهم السلام ) در زهد

حضرت امام منتظر (عليه السلام ) پيش از آنكه متولد شود، در تاريخ نقل شده است كه بعضى از آنها

 عبارتند از:


الف - معمر فرزند خلد از حضرت امام رضا (عليه السلام ) روايت مى كند كه فرمود:

 ((لباس و غذاى قائم آل محمد فقط خشن و زبر است )).


ب - ابو بصير از حضرت امام صادق (عليه السلام ) روايت مى كند كه فرمود:

 ((در خروج و ظهور امام زمان ، عجله نكنيد، قسم به خدا! لباس او خشن و طعامش نان جوين ،

غليظ و ستبر است )).
ج - على فرزند ابى حمزه و وهب از حضرت امام صادق (عليه السلام ) روايت مى كنند

 كه حضرت درباره امام منتظر (عليه السلام ) فرمود: ((لباس او غليظ (و خشن ) و طعامش سفت

و سخت است )).

( منبع: زندگانی خاتم الاوصیاء امام مهدی عج الله )





نوشته شده در تاریخ پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1391 توسط گدای مهدی ( عج الله )

سخن بعضى از صحابه در تفضيل على(ع):

6 ـ عن أبي الطفيل: عن بعض أصحاب النبي صلى الله عليه وآله وسلم قال لقد سبق

لعلىّ بن ابى طالب عليه السلام من المناقب ما لو أن واحدة منها قسمت بين الخلق وَسِعَتْهم خيراً.

ابوالطفيل از بعضى از اصحاب پيامبر نقل مى كند كه گفت:براى علىّ بن ابى طالب (ع) منقبت هايى

فراهم شده كه اگر يكى از آنها را ميان مردم تقسيم كنند، از لحاظ نيكى همه را در بر مى گيرد.

سخن احمد بن حنبل بغدادى پيشواى اهل حديث:

7 ـ عن محمد بن منصور قال: سمعت أحمد بن حنبل يقول ما جاء لأحد من أصحاب رسول الله

من الفضائل أكثر ممّا لعلىّ بن ابى طالب.

محمد بن منصور گفت از احمد بن حنبل شنيدم كه گفت: براى هيچ يك از اصحاب پيامبر خدا(ص)

فضايلى بيشتر از آنچه براى علىّ بن ابى طالب آمده ، نقل نشده است.

8 ـ همين مضمون با سند ديگرى هم نقل شده است.

9 ـ حمدان الوراق يقول: سمعت أحمد بن حنبل يقول: ما روي لأحد من أصحاب رسول الله

صلى الله عليه وآله وسلم من الفضائل الصحاح ما روي لعلىّ بن ابى طالب.

حمدان وراق گفت: از احمد بن حنبل شنيدم كه گفت: براى هيچ يك از اصحاب پيامبر خدا(ص)

 از فضائل صحيح آنچه براى علىّ بن ابى طالب(ع) روايت شده، نقل نشده است.

اين روايت را يزيد بن هارون از فطر نيز نقل كرده است.

10 ـ قال ابوالطفيل: كان بعض أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم يقول: لقد كان لعلىّ بن ابى طالب

 عليه السلام من السوابق ما لو أن سابقة منها قسمت بين الخلائق لأوسعتهم خيراً.

ابوالطفيل گفت: بعضى از اصحاب پيامبر(ص) مى گفت: براى علىّ بن ابى طالب (ع) سابقه هايى بود

كه اگر يكى از آنها را ميان مردم تقسيم مى كردند، از لحاظ خير همه آنها را فرا مى گرفت.

اين روايت را محمد بن عيسى نيز از فطر نقل كرده و نام آن صحابى را هم بيان كرده است:

11 ـ عن ابن عباس قال: لقد سبقت لعلىّ من السوابق ما لو أنّ واحدةً منها قسمت بين

جميع الخلائق لأوسعتهم خيراً.

ابن عباس گفت: براى علىّ بن ابى طالب سابقه هايى بود كه اگر يكى از آنها ميان خلايق

تقسيم مى شد همه آنها را خير فرامى گرفت.

( منبع: سیمای امام علی علیه السلام در قرآن )





نوشته شده در تاریخ سه شنبه نوزدهم اردیبهشت 1391 توسط گدای مهدی ( عج الله )

شباهت امام زمان (ع ) به پيامبر اكرم (ص )


آن حضرت شبيه ترين مردم به جدش رسول خداست ؛ در روش و جهاد و در انقلاب عليه

ظلم و طغيان و در دگرگون ساختن سيستم حاكم بر جامعه از دزدى و غارت و به هم ريختگى

و نگرانى و اضطراب و در تبديل آن به نظام و سيستمى كه حقوق و حيثيات را حفظ و امنيت و

 آرامش و هر آنچه موجب خوشبختى مردم مى شود. وقتى كه قائم آل محمد

(صلى الله عليه و آله و سلم ) ظهور كند، همان كارى را مى كند كه جدش رسول الله كرد.

بنابراين ، تاج و تخت طاغوتها و ستمگران را در هم مى شكند و نظامهاى سياسى را كه

بر دروغ و نيرنگ و نفاق هستند، برمى چيند و همه جوانب و مفاهيم عدل را برقرار مى كند.

روايات و اخبار زيادى از پيغمبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم ) و ائمه هدى (عليهم السلام )

كه به ما رسيده ، دلالت مى كنند كه حضرت امام منتظر، شبيه جدش رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم )

است ، برخى از آنها عبارتند از:


1 - عبدالله فرزند مسعود از پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم ) نقل مى كند كه فرمود:

((مردى از دودمان من خروج مى كند كه همنام من و خلق و خوى او خلق و خوى من است و

 زمين را از عدل و داد پر خواهد كرد)).


2 - حذيفه از پيغمبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود:

 ((اگر از دنيا فقط يك روز (هم ) مانده باشد، هر آينه خداوند در همان روز، مردى را كه همنام من

و خوى او خوى من و كنيه اش ‍ ابوعبدالله است ، مبعوث مى كند و مردم بين ركن و مقام كعبه با

او بيعت مى كنند و خداوند دين را به وسيله او به جامعه برمى گرداند و پيروزيهاى فراوانى به دست

مى آورد، تا جايى كه هيچ كس روى زمين نماند مگر آنكه گوينده ((لا اله الا الله )) شود)).

((سليمان )) از جا برخاست و پرسيد: اى رسول خدا! او از كدام اولاد شماست ؟


فرمود: ((او پسر اين فرزندم مى باشد (و با دست به امام حسين (عليه السلام ) اشاره كرد))).


3 - عايشه از پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود:


المهدى رجل من عترتى يقاتل على سنتى كما قاتلت انا على الوحى .


((مهدى ، مردى از عترت من مى باشد كه براساس سنت من مقاتله مى كند همچنانكه

من براساس وحى ، مقاتله نمودم )).


4 - جابربن عبدالله انصارى از پيغمبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود:


المهدى من ولدى ، اسمه اسمى و كنيته كنيتى ، اشبه الناس بى خَلقا و خُلقا تكون له غيبة و

 حيرة تضل فيها الامم ، ثم يقبل كالشهاب الثاقب يملؤ ها عدلا و قسطا كما ملئت جورا و ظلما


((مهدى از فرزندان من و همنام و هم كنيه من است . از همه مردم در خوى و شمايل به

من شبيه تر است ، او داراى غيبتى است كه امتها در آن تحير پيدا مى كنند و سپس مانند

ستاره تابان ظهور مى كند و زمين را بعد از آنكه از جور و ستم پر شده باشد، از عدل و داد پر مى كند)).


5 - حضرت امام جعفر صادق (عليه السلام ) با سلسله سند خود از جد بزرگوارش حضرت رسول اكرم

(صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود:


المهدى من ولدى اسمه اسمى و كنيته كنيتى ، اشبه الناس بى خَلقا و خُلقا تكون له غيبة و حيرة

حتى تضل الخلق عن اديانهم فعند ذلك يقبل كالشهاب الثاقب فيملؤ ها قسطا و عدلا كما ملئت ظلما و جورا

((مهدى از فرزندان و همنام و هم كنيه من است ، از نظر خلق و شمايل ، شبيه ترين مردم به من است ،

داراى غيبتى است كه مردم در اثر تحير، از دينشان گمراه مى شوند و در اين شرايط است كه همانند ستاره

 درخشان ، ظهور مى كند و زمين را از قسط و عدل پر مى كند، همچنانكه از ظلم و جور پر شده بود)).


6 - حضرت امام جعفر صادق (عليه السلام ) با سلسله سند از جدش رسول خدا

(صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت مى كند كه فرمود:


القائم من ولدى اسمه اسمى و كنيته كنيتى و شمائله شمائلى و سنته سنتى يقيم الناس

على ملتى و شريعتى و يدعوهم الى كتاب ربى عزوجل ، من اطاعه فقد اطاعنى و من عصاه فقد عصانى و

من انكره فى غيبته فقد انكرنى و من كذبه فقد كذبنى و من صدقه فقد صدقنى الى الله اشكو المكذبين لى فى

امره ، الجاحدين بقولى فى شاءنه و المضلين لامتى عن طريقته و سيعلم الذين ظلموا اى منقلب ينقلبون

((قائم آل محمد، از فرزندان من ، همنام و هم كنيه من ، شمايل او شمايل من ، سنت و روش او سنت من

است . مردم را بر شريعت و راه من ، قرار مى دهد و آنان را به كتاب خداى عزوجل (قرآن )

دعوت مى كند. هر كس از او پيروى كند، در حقيقت از من پيروى نموده و هر كس از او نافرمانى كند،

مرا نافرمانى نموده ، هر كس او را در غيبتش انكار كند، مرا انكار كرده ، هر كس او را تكذيب نمايد،

مرا تكذيب نموده ، هر كس او را تصديق كند، مرا تصديق نموده و من از تكذيب كنندگان و منكرين او

و گمراه كنندگان مردم از راه و طريقه او، به خداى متعال شكايت مى برم و ستمكاران به زودى خواهند

دانست كه به چه كيفرگاه و دوزخ انتقامى بازگشت مى كنند)).


اين حديث از روشنترين احاديث نبوى است كه دلالت دارد بر اينكه حضرت مهدى (عليه السلام )

در بسيارى از امور همانند جدش رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم ) مى باشد.

( منبع: زندگانی خاتم الاوصیاء امام مهدی عج الله )





نوشته شده در تاریخ شنبه شانزدهم اردیبهشت 1391 توسط گدای مهدی ( عج الله )
مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Blog Skin